Brytyjska szabla oficerska z rękojeścią typu mameluk, XIX w.

An Officer’s Mameluke-Hilted Sabre – szabla wzorowana na tradycyjnej broni bliskowschodniej, która stała się niezwykle popularna w armii brytyjskiej po kampanii egipskiej z przełomu XVIII i XIX wieku.

Rękojeść – Charakterystyczne okładziny z kości, lub jej imitacji, mocowane za pomocą dekoracyjnych nitów w kształcie rozet. Jelce ze spiczastymi wąsami (langets) i ozdobny łańcuszek łączący jelec z głowicą.

Pochwa – Pokryta ciemną, często czarną, skórą lub materiałem ją imitującym, z charakterystycznymi mosiężnymi/złoconymi okuciami – ryfkami z kółkami do zawieszenia oraz długim trzewikiem na końcu.

Klinga – Silnie zakrzywiona, często bogato trawiona motywami florystycznymi lub insygniami królewskimi, np. monogramem panującego władcy.

Tego rodzaju szable były symbolem wysokiego statusu i do dziś stanowią element umundurowania paradnego generałów i wyższych oficerów w Wielkiej Brytanii oraz korpusu piechoty morskiej USA.